donderdag, april 16, 2009

Balen

Na 8 maanden liep ik nog steeds met pijn rond in mijn voet en enkel naar aanleiding van mijn val vlak na de bevalling van Stijn.
Fysiotherapie en osteopathie mochten helaas niet baten, dus werd ik alsnog doorverwezen voor foto's en een consult bij de orthopeed.
Gelukkig toonde de foto's geen oude breuken. Maar mijn banden hebben het flink te verduren gehad en ik ben ze blijven belasten.
In de hoop de schade nog wat te herstellen werd er besloten mij alsnog een soft cast gips aan te meten die er in ieder geval vier weken om moet. Ik mag en kan er wel een beetje op rondlopen in huis, maar moet ook goed mijn rust nemen. Ik mag geen autorijden en kan niet fietsen.

Dat was toch wel even slikken...dit hadden we even niet aan zien komen.
Je bent behoorlijk onthand en over de leuke dingen die je moet missen nog maar niet te spreken. Ook met mijn werk ben ik hard aan het nadenken over een oplossing zodat ik toch nog wat kan betekenen daar en/of vanuit huis.

Natuurlijk heb je het er voor over als dit herstel kan betekenen en wat is dan vier weken op een mensenleven. Dus dat hou ik voor ogen en daar ga ik voor.

Over twee weken heb ik een gipswissel, waar de orthopeed naar alle waarschijnlijkheid ook nog even komt kijken en wie weet hoor ik dan al wat meer.